Voor alles wat verder nergens bij hoort. Losse blogs en andere frutsels.

Zwakzinnige verkiezingen: Rita

Door Thijs_O op dinsdag 18 mei 2010 20:30 - Reacties (45)
Categorie: Algemeen, Views: 5.477

Ik snap het wel. Eerst Fortuyn met de LPF. Daarna volgde Wilders in 2007 - en ook in recente tijden weet blonde zonnekoning Geert helemaal te imponeren in de peilingen. Nou ja, nu het even over economische bezuinigingen en alles behalve zijn paradepaardje De Allochtoon gaat is het even stil maar ŗ la. Dat zijn de details. Wat ik even wil aantonen: Populisme Werkt.
quote: ”Van Dale”
 po•pu•lis•me het; o (min) neiging zich te richten naar de massa vd bevolking
Dat is slim. Marktgericht werken. Yes we can! iemand? En als je Wilders als de standaard van modern politiek populisme ziet hoef je je als politicus geen zorgen meer te maken. Dus het was wachten tot iemand met een soort PVV Reloaded zou komen. Andere BH, zelfde tieten.

http://anchormaninspe.web-log.nl/bbbd/images/2008/04/12/5e9b9f5eeabbc7a7cf77da3a820be0c5_no.jpg


Nu had VPRO Tegenlicht onlangs een sterke documentaire over de Dramademocratie. Daarin bepleiten diverse mediawatchers dat in onze huidige 24/7 economie het imago van politici als individuen veel belangrijker is dan dat van de standpunten van een partij. Dat gaat in ieder geval op voor Trots op Nederland, een partij die alle ironie te boven er niet in is geslaagd haar eigen .NL-domeinnaam aan te schaffen.

Hoe dan ook, zonder Politieke Wondergirl Rita Verdonk zou TON niet veel voorstellen. Iedereen kent Rita Verdonk; niemand weet wat de TON standpunten zijn. Iets wat lange tijd in de politiek toch wel belangrijk was. Nu kan ik wel op de website van TON, dubieus en voor mij compleet onlogisch getiteld 'De krant voor de rest van Nederland', gaan zoeken. Maar Verdonk denkt Vooruit, dus heeft ze haar standpunten in een mooie verkiezingsspot voor de Zendtijd des Politieke Partijen verwoord:



Natuurlijk is dit nieuwe hoogtepunt in de Vaderlandse Politiek niet ongemerkt voorbijgegaan toen het een ruime week geleden online verscheen. Een Facebook-community getiteld Het nieuwe TON verkiezingsfilmpje is het grappigste wat ik ooit gezien heb. zit inmiddels al op bijna 10.000 leden.


Serieus mensen.
Wat is dit voor bullshit.

Er is veel negatiefs te zeggen over het populisme van de PVV maar hoewel die partij nooit een stem van mij zal krijgen kan ik wel hartelijk lachen om Geert Wilders maar nog belangrijker: die partij neemt zichzelf wel serieus en probeert wel serieuze standpunten neer te zetten met enige evaluatie van haalbaarheid.

Maar de populistische politiek die Verdonk en consorten bedrijft slaat alles. De oplossing voor het gigantische begrotingstekort aldus TON: "Als we nou die economie maar stimuleren zal dat zichzelf wel oplossen op termijn".

Politiek voor en door imbecielen. Nu met actief en passief stemrecht.

[EXA]NE, VWO, MW & Sjuul Paradijs

Door Thijs_O op maandag 17 mei 2010 22:52 - Reacties (4)
Categorie: Algemeen, Views: 3.317

Woei, spannende dag vandaag! Immers: de aswolk (of gaswolk als het aan Word ligt) was even terug boven Nederland! Zal hij blijven hangen? Nou? Nee, deze keer niet. Stelletje paniekzaaiers! Het boeit me eigenlijk ook niet zoveel. Ik ben een beetje aswolk-moe. Wat jullie? :)

Voor sommige mensen was het vandaag een spannende dag omdat de examens zijn begonnen voor alle niveaus van het Nederlands middelbaar onderwijs. Voor mij was het ook examen dag, maar geen spannende. Ik doe eindexamen VWO en vond de teksten Nederlands goed te doen. Vooral de eerste tekst over idealisme onder de netwerkgeneratie kon me zelfs oprecht boeien en had iets Tweaker-waardigs. Het is ook een van die weinige en schaarse columns van de Volkskrant die geen onzin verkondigen. ;)

Met de meegenomen opgaven heb ik thuis nagekeken en kwam ik op een 6.9 in het laagste geval en 7.7 in het geval dat de docent soepel is in de interpretatie. Waarschijnlijk zal het er tussenin zitten en met een relatief lage n-norm (dat wat je bij je cijfer op kan tellen; vastgesteld door het CITO; tussen 0.0 en 2.0; des te moeilijker het examen, des te hoger) van 0.5 a 1.0 kom ik dan hopelijk op een mooie acht uit. Dat ook weer gehad. Op naar Maatschappijwetenschappen!

Voor de mensen met maatschappijwetenschappen stel ik extragratis mijn samenvattingen van Politiek en Massamedia beschikbaar voor wie te lui is zelf een te maken. :)


-----------


Dan nog even een reactie op de reacties van mijn vorige blog: Telegraaf, Twitter, Tripoli

Ik denk dat vrijwel iedereen zich wel kan vinden in de smakeloosheid van de Telegraaf door op deze manier het vergaarde nieuws te publiceren. Daarnaast vind ik hun eigen media-optreden na afloop ook niet overtuigend. Eerst zou men een arts hebben gesproken; toen een verpleegster. Men zou Ruben ‘per ongeluk’ hebben gesproken, enzovoort. Het was voor hoofdredacteur Sjuul Paradijs bovendien een no-go om te verschijnen bij programma’s zoals De Wereld Draait Door of Pauw & Witteman.

Nu weet ik uit persoonlijke ervaring dat de redactie van DWDD zelf ook erg opdringerig en persistent kunnen zijn als ze je als gast willen hebben maar meneer Paradijs had beter de confrontatie aan kunnen gaan. Een publiek schouwspel was het toch af dus dan kan je beter zelf je eigen hoofdrol spelen in plaats van dat uit te besteden aan allerlei mensen die weinig goeds over je te zeggen. Zoals bijvoorbeeld Prem Radhakishun die een krachtig betoog neerzette. Of je het eens bent of niet met de inhoud van wat hij zegt: op primetime televisie bereik en beÔnvloed je wel enorm veel mensen met zo’n betoog. Als Sjuul er zelf was zou er een vurige discussie komen wellicht, maar geen pleitzang voor Sjuul’s vertrek.

Maar er lijkt een grotere discussie op gang te komen: moeten we grenzen stellen aan de journalistiek? Ik vind het een interessant dilemma en zou niet weten of het goed is of niet om beperkingen op te leggen. Journalistieke vrijheid van nieuwsgaring en informatieoverdracht moeten behouden blijven. Dus wat is wel haalbaar? We kunnen een regulator instellen die controle uitvoert. De Raad voor Journalistiek zou bijvoorbeeld boetes kunnen uitschrijven voor handelen zoals de Telegraaf heeft gedaan. Maar is dat effectief? Peter R. de Vries laat zich ook niet afschrikken door een flinke boete over het uitzenden van gevoelige zaken.

Wat werkt wel? :)

Telegraaf, Twitter, Tripoli

Door Thijs_O op vrijdag 14 mei 2010 15:08 - Reacties (19)
Categorie: Algemeen, Views: 4.820

Triple T!

Maar wat hebben ze met elkaar te maken? Tripoli rings a bell: de plek van de vliegtuigramp een paar dagen terug waarbij een zeventig Nederlanders om het leven kwam en ťťn Nederlandse jongen van 9 overleefde, Ruben van Assouw.

De aanwezigheid van de Telegraaf in deze drie-eenheid makes sense as well : als een van de grote dagbladen van ons land doen ze uitgebreid verslag van de (nasleep van) de vliegtuigcrash. Maar volgens velen zijn ze daar te ver in gegaan. De Telegraaf kreeg telefonisch contact met een arts bij Ruben die de telefoon aan Ruben gaf.

De Telegraaf journaliste identificeerde zich niet goed en Ruben dacht met familie te spreken en was emotioneel. Hij bleek zich niets te kunnen herinneren van de crash. En, het meest opmerkelijke, ”.. en was nog niet op de hoogte gebracht van het verlies van zijn ouders Patrick en Trude en zijn broertje Enzo” – aldus het Telegraaf voorpagina-artikel. De vraag is dan ook direct: heeft de journaliste dit aan hem verteld?

Hoewel dat nu wel in alle media wordt geroepen is nuance op zijn plaats. Misschien is dit namelijk helemaal niet zo. Het is goed mogelijk dat Ruben uit zichzelf bijvoorbeeld heeft gezegd “Er zijn hier veel mannen en vrouwen maar ik weet nog niet waar mijn papa en mama zijn”, of iets in die trant. Dat is ook genoeg om tot te conclusie “hij weet nog nergens van” te komen.

Maar los daarvan vind ik de journalistiek van de Telegraaf in en in triest. Ik veracht de uitermate sensationele manier van berichtgeving in de journalistiek. De kop ’DIEPE ROUW’ vandaag is viermaal zo groot als de naam van de krant in kwestie bovenaan de pagina. Verder staat die voorpagina vol met dramatische, emotionele en haast verdraaide teksten als ’Ruben wil gewoon doorgaan’. Daarmee wordt de indruk gewekt dat de jongen een emotionele en zeer bewuste evaluatie van zijn situatie heeft gemaakt en toen tot deze prachtige one-liner kwam. Zo onwaar als het maar kan.

En dan is er nog de hekkensluiter van het drietal T’s: Twitter. Want ook of misschien wel vooral op Twitter maakt men zich boos over de Telegraaf. Zo had @TelegraafBoycot binnen no-time evenveel followers als @Telegraaf zelf. Toch werd die account verwijderd omwille het schaden van de merknaam. Maar een nieuw broeinest van frustratie genaamd @TelegraafZuigt is er voor in de plaats gekomen en verzameld in nog sneller tempo weer followers.


Wat is de conclusie, de moraal? Social networking mobiliseert in no-time groepen mensen die anders nooit samen zouden zijn gekomen. Maar de vraag is ook of het nut heeft. Met veel heisa wordt een groep opgericht en worden followers verzameld. Door middel van Retweets (RT’s) wordt het spreekwoordelijke vuur nog sneller verspreid. Maar heeft deze groepering een doel? Kunnen ze wat bereiken? Men kan gezamenlijk bij de Raad van de Journalistiek gaan klagen maar dat is een institutie waarbij de Macht van het Getal geen grote rol speelt: individuele klachten worden evengoed behandeld.

Dus wat blijft er dan over van dit broeinest van ’woeste burgers’ die zich op bijvoorbeeld Twitter verzamelen en hun gal spuien? Weinig. Het is precies dat woord wat ik al zo zorgvuldig koos: een broeinest. Een hype die ontstaat. Mensen praten elkaar na, worden boos op de Telegraaf. En dan nog een beetje bozer.


En misschien heeft die journaliste tegen Ruben zelf geen woord gerept over de dood van zijn ouders.

Onder de aandacht: TED

Door Thijs_O op vrijdag 14 mei 2010 01:35 - Reacties (14)
Categorie: Algemeen, Views: 5.533

Vanavond, vanochtend, wil ik voor de verandering mijn blog aanwenden voor een simpele doorverwijzing. Een doorverwijzing naar TED. Sommigen van jullie hebben er misschien al wel van gehoord en die mensen mogen dit gerust overslaan. Maar voor verrassend veel mensen is TED compleet onbekend terwijl het toch zo ongelofelijk inspirerend kan zijn. Vandaar deze post. :)


http://www.ted.com/images/ted_logo.gif



Wat is TED?

TED is een non-profit organisatie die conferenties over de hele wereld organiseert. Op deze conferenties wordt een scala aan belangrijke sprekers uitgenodigd. Soms zijn dit hele bekende namen, zoals Jamie Oliver, Al Gore of Bill Gates maar dikwijls zijn het sprekers die voor het grote publiek onbekend zijn. Maar ze hebben ťťn ding gemeen: hun verhalen zijn innoverend, inspirerend, vernieuwend of fascinerend. Wat ze dan precies vertellen? Hun ideeŽn. Bijvoorbeeld uit onderzoek wat ze binnen hun vakgebied hebben gedaan of concepten die ze hebben ontwikkeld.


Wat maakt TED zo bijzonder?

De speeches op TED zijn inspirerend. Ze gaan dikwijls over hoe onze samenleving vernieuwd kan worden. TED heeft in recente jaren geweldige speeches gehad van bijvoorbeeld Garry Flake over de Microsoft Labs applicatie Pivot waarmee we informatie op het internet op een nieuwe manier kunnen rangschikken en interpreteren. Ook augmented reality komt regelmatig naar voren. En het is belangrijk dat de sprekers uit alle delen van de samenleving komen: technologische vernieuwing is (hoewel voor ons Tweakers misschien het leukste ;) ) maar een deel van het aanbod.

De naam David Cameron zegt ieder van jullie inmiddels vast wel wat: de nieuwe Prime-Minister van Groot-BrittanniŽ. Ik weet eigenlijk niet veel van hem, behalve dat-ie conservatief is. En voila, hij heeft in februari ook gesproken op een TED Conference. ;) En daaruit blijkt dat hij voor een conservatieve politicus behoorlijk vernieuwende ideeŽn heeft. Onder andere op het gebied van energiebesparing. Dus als je TED nog niet kende is dit David Cameron een goede eerste kennismaking. Zowel met TED als de politicus die ons buurland de komende vijf jaar gaat leiden!


http://i39.tinypic.com/iypuup.png

De onrepresentatieve representatie-democratie

Door Thijs_O op vrijdag 2 april 2010 01:30 - Reacties (18)
Categorie: Algemeen, Views: 5.169

”Nederland is een constitutionele parlementaire monarchie, een staatsvorm waarbij de macht gedeeld wordt door de koning(in), de ministers en het parlement, al is de invloed van eerstgenoemde beperkt.
Een constitutionele parlementaire democratie dus. Beatrix knipt lintjes, Balkenende regeert met ’t handjevol ministers en ’t parlement helpt bij de wetgeving en controleert de regering (met het kabinet en dus de coalitie van regerende partijen) op het juist uitvoeren van hun werk. Tegelijk zijn we ook een representatie democratie. Dat betekent dat niet alle burgers participeren in beleidsvorming maar we kiezen daarvoor volksvertegenwoordigers: het Parlement, bestaande uit Eerste en Tweede Kamer. Oftewel: wij stemmen op Femke, Geert en Jan-Peter zodat zij onze wensen en belangen in beleid kunnen omzetten.

Nu is een gezelschap bestaande uit maar liefst 20 ‘Commissies’ of ‘Onderzoeksraden’ naar voren gekomen met vervelend nieuws. Nederland komt geld tekort, en flink ook. De overheid moet bezuinigen. Het past een beetje in de sfeer van de economische depressie, crisis enzovoort waar we al sinds 2008 mee zeulen en de meeste mensen zullen het nieuwsbericht dan ook aan zich voorbij laten gaan, ondanks het feit dat het ‘deze keer’ om heel veel geld gaat. Er is echter een klein detail: de verkiezingen komen eraan!

De onderzoekscommissies kwamen namelijk ook met een hele reeks mogelijke bezuinigingspunten voor de diversiteit aan collectieve uitgaven van de overheid ťn men gaf aan hoeveel geld bespaard kan worden. Kortom: perfect materiaal voor de partijprogramma’s van alle politieke spelers bij de aankomende verkiezingen. Die kunnen hun standpunten nu staven met cijfermateriaal dat aantoont hoe effectief de door hen beoogde bezuinigingen kunnen zijn. In theorie betekent dit dat het voor de kiezer veel duidelijker wordt waat hij voor moet stemmen, in plaats van abstract geklets kan direct zien wat zijn partij wil en wat het effect daarvan is. En die duidelijkheid is precies wat de burger wil. Iedereen blij.

Helaas is er een klein probleempje. Onze representatie-democratie is niet representatief. Dat wil zeggen: de volksvertegenwoordiging en diens handelen is geen goede afspiegeling van het volk en diens handelen. Dat zit hem in een simpel punt: politici – de gekozene - zijn hoogopgeleid (naast meestal ‘autochtoon’ en ‘man’), de kiezer is dat dikwijls niet. Dat is een messteek voor onze democratie: de politici kunnen nooit de meest optimale beslissingen nemen of idealen nastreven maar moeten een tastbaar, toegankelijk en voor iedereen begrijpelijk partijprogramma hebben. Dat doet de PVV erg sterk, een populistische partij: men kiest standpunten die de meerderheid van de bevolking zal steunen en vergaart zo een grote aanhang.

Het huidige begrotingstekort en de zojuist voorgestelde bezuinigingen, die een van de grootste peilers van deze verkiezingen zullen vormen, tonen dit democratie-dilemma op pijnlijke wijze aan. Ik neem twee voorgestelde bezuinigingen als voorbeeld om aan te tonen waar m.i. de zwakte van ons systeem in zit:

Voorstel 1, categorie ‘Openbaar bestuur: “Provincies en waterschappen opheffen, alleen grote gemeenten”
Geraamde besparing: 1.8 miljard Euro
Analyse: Het idee is dat de bestuurlijke provincies worden opgeheft, dus de provinciale staten en de bijbehorende verkiezingen. Gemeenten zullen groter worden (richting stedelijke agglomeraties) en de waterschappen zullen er een onderdeel van gaan worden.
Perspectief politicus: De bestuurlijke provincies zijn ouderwets, de opkomst bij het stemmen is relatief laag en de burger voelt zich nauwelijks betrokken met de vorming van bijvoorbeeld de provinciale staten. Het stamt uit een tijd waarin communicatie langzamer verliep en er meer behoefte was aan autonomie, ook omdat de provincies vroeger onafhankelijke staten waren. Nu is het een onnodige toevoeging van het ambtenarenapparaat. Grotere gemeentes nemen deels de functie over en door waterschappen met gemeenten te combineren kan men nu bestuurlijke regio’s definiŽren met een eigen kern en periferie, markt en afzet en zo gerichter beleid vormen, met een kleiner ambtenarenapparaat en dus minder onkosten.
Perspectief burger: ‘Men kan niet zomaar de provincies afschaffen’. De doorsnee burger (die niet per definitie hoog opgeleid is) zal moeilijk snappen dat de bestuurlijke provincie niet hetzelfde is als ‘Drenthe’. Hoewel het niet de bedoeling is om de unieke identiteit van de verschillende provincies omver te schoppen, zal de burger een dergelijke bezuiniging wel zo opvatten. Hetzelfde voor de gemeente: men zal een angst ontwikkelen dat de lokale identiteit verloren gaat en er geen ruimte meer is voor de individuele burger en dat alles van ‘hogerop’ geregeld moet worden. Al met al zal de burger zich moeilijk kunnen identificeren met deze bezuiniging omdat het vrij abstract is. Daarom zullen politieke partijen hier ook weinig op in zetten.


Voorstel 2, categorie ‘Zorg’: “De verhoging van het eigen risico in de zorg tot 775 euro”
Geraamde besparing: 3.8 miljard Euro
Analyse: Het idee is om het huidige eigen risico zoals gezegd te verhogen naar 775 euro. Wat dit concreet betekent is dat de overheid minder geld kwijt is aan de zorg.De keerzijde hiervan is echter dat de verzorgingsstaat aan kracht inboet.
Perspectief politicus: Uit de reacties in de media is al gebleken dat veel politici tegen dit idee zijn. Nederland is al lange tijd een verzorgingsstaat waar rekening wordt gehouden met de mensen met een lager inkomen en wordt gestuurd op nivellering van de inkomens door vooral de linkse partijen. Het is aannemelijk dat de linkse partijen dit idee dus ook compleet afschieten als optie in deze verkiezingsstrijd. Er is een kans dat sommige liberale en rechtse partijen echter vůůr het idee zijn: de overheid bespaart zo veel geld en de burger is vanaf 775 euro nog steeds gedekt door die overheid zodat we nooit onmogelijke rekeningen krijgen van duizenden euro’s en met enorme schulden achter blijven. Er valt voor beide kanten veel te zeggen.
Perspectief burger: Dit voorstel is perfect voor deze verkiezingsstrijd. Waarom? Vrij simpel. [1] Het is een simpel en heel concreet plan. [2] Het staat dicht bij de burger (i.t.t. het vorige voorstel). [3] De doorsnee burger (ook de lager opgeleide of ongeÔnteresseerde burger) kan het voorstel snappen en een mening vormen. [4] Het voorstel is makkelijk met een JA/NEE positie af te wijzen of goed te keuren. Ideaal materiaal voor ’n verkiezingscampagne die dicht bij de burger staat, dus.

Wat laten deze twee voorbeelden zien? Zoals gezegd: soms zijn de meest ideale opties niet datgene wat politici kiezen omdat het volk het niet zou snappen of bevatten. Dat is in mijn ogen de zwakte van onze huidige democratie. Het is mooi dat iedereen kan stemmen en dat ieders mening telt, maar het is ook een zwakte. In vroegere tijden kon lang niet iedereen stemmen, maar zij die dat deden waren wel politiek betrokken. De kiezer en gekozene konden op hetzelfde hoogwaardige niveau communiceren. Populisme bestond niet, Geert Wilders zou geen succes hebben gehad.

Politiek moet nu enorm versimpeld worden. De burger is soms net een klein kind. De burger wil geen bezuinigingen. Houd maar een referendum, een volkspeiling – pure democratie! Vraag de burger of ze het eigen risico willen verhogen. Als meer dan 20% ‘JA’ zegt, zou ik raar opkijken. Want de burger vindt het niet leuk om zo aangetast te worden in zijn persoonlijke situatie. Maar wanneer je de burger vraagt hoe men dan moet bezuinigen: ’da week nie’ – even generaliserend. En misschien blijken er dan wel andere inventieve mogelijkheden tot effectieve bezuiniging te zijn, zoals het opheffen van de bestuurlijke provincies. Maar daarmee win je geen stemmen als partij.